zondag 12 april 2015

alle dagen blij: week 15

Aan het eind van een zonnige dag maken we graag de balans op van de blijmakers van de week.

maandag: voorlezen
Jackie en ik genieten intens van een voormiddagje voorlezen. Het kind ontwikkelt tot mijn groot plezier een onmiskenbare boekenliefde. Huidige toppers: alles van Nijntje (die ze steevast "Nina" noemt, terwijl Nina eigenlijk het bruine vriendinnetje is van Nijntje) en "Mama Kwijt" van Chris Haughton. Met veel dank dus aan Rik en Hannelore, Leontine en meter Tineke voor het cadeau doen van de boeken.

dinsdag: Lush
Even binnen in één van de vrolijkst denkbare winkels. Wie niet vrolijk wordt van Lush is niet goed wijs volgens mij. Ik ben grote fan van hun shampoo-blokjes en vind het fijn om een pak minder afval te produceren (om de paar maanden een klein papieren zakje tegenover een shampoofles om de paar weken, dat kan tellen!)

instant vrolijkheid bij Lush!

woensdag: verjaardagsfeest
Oké, een feest is wel veel gezegd. Maar mijn grote broer verjaart en wij nodigen hem uit om bij ons te komen eten. We maken eten voor hem, en zelfs Jackie helpt mee door eitjes te pellen.

donderdag: naaien
Het is paasvakantie dus de crèche is een weekje dicht. Jackie spendeert haar dagen afwisselend met oma en opa, mama en ten slotte papa. Op woensdag en donderdag is het mijn beurt. Ik slaag erin haar aan het tekenen te zetten zodat ik intussen kan naaien. Ondermeer: een truitje voor haar kleine zus. Ze is een beetje teleurgesteld dat het niet voor haar past.

vrijdag: rokjesdag!
Terwijl ik voor de kleerkast sta, meldt het lief vanonder de lakens dat het "vandaag nog beter weer zou worden dan gisteren". Ik besluit dat het tijd is voor de eerste blote benen van het jaar. Enigzins aarzelend, met laarzen en een rokje tot op de knie, maar toch: géén broekkousen, géén legging. Op straat blijkt algauw dat ik niet de enige ben me dat idee, en het wordt zelfs officieel gemaakt: vandaag is het rokjesdag.

zaterdag: ontspannend 
Het kan best wel hard doorwerken zijn, zo'n werkdag in het weekend. Maar soms kan het ook ontspannend. Fijn om alles ruimschoots op tijd gedaan te krijgen.

zondag: Pasen bis
Omdat oma en opa vorige week op vakantie waren, werden er vanmorgen eieren gezocht (en gevonden) in een Kempense tuin. Met daarna een paasontbijt met de hele familie. Zélfs de broer die hoegenaamd geen ochtendmens is schuift aan voor een gekookt eitje.

vrijdag 10 april 2015

een lijstje op vrijdag: 10 adressen voor een dagje shoppen in Brussel

Eén van mijn favoriete mensen gaat het weekend in Brussel doorbrengen. Niet samen met mij, maar samen met haar schoonfamilie. En terwijl de mannelijke helft van die familie zich gaat laven aan de negende kunst, willen de dames doen wat dames graag plegen te doen. Shoppen, koffietjes drinken en taartjes eten.

Ze vroeg me om tips. En die tips kan ik net zo goed ook met u delen. Een lijstje aanraders voor wie houdt van duurzaam, van origineel, van ecologisch ...  allemaal in de Dansaertbuurt. Ik probeer niet al te zeer in herhaling te vallen. Want de Chicago werd de afgelopen weken al vaak genoeg bejubeld. Het is nochtans de ideale plek voor een koffie en een taartje tijdens het shoppen. Zeker gezien het feit één van de dames nog maar een paar maanden oud is, dan zijn de sanitaire voorzieningen alhier zeker een troef. Maar geen Chicago dus in onderstaand lijstje.

1. koffie en taart kan namelijk ook perfect bij Or. Ook al meermaals vermeld, ik weet het. Maar als je op zo'n weekend Brussel één koffie drinkt, laat het er dan eentje van bij Or zijn. Kijk vooral toe hoe ze je latte maken. (ze geven hier trouwens ook barrista-workshops. Misschien moest ik dat maar eens volgen).

2. "Een nieuwe outfit voor de baby" werd er gevraagd. Echte toffe babywinkels zijn hier niet dik gezaaid, maar ik weet zeker dat Super Green Me in de smaak zal vallen. "The Ecoshop" heet het ook wel, en dat is volledig terecht. Fijne kinderkleertjes, speelgoed, verzorging, dameskledij ... Wie zou er niet verliefd worden op deze jurk van Little Green Radicals:

Little Green Radicals

3. Na Super Green Me spring je zeker ook eens binnen bij buurvrouw Valérie Berckmans. Ze ontwerpt tijdloze, stijlvolle dameskledij en heeft een prachtig winkeltje. Na mijn zwangerschap ga ik eindelijk eens één van haar prachtige broeken kopen.

4. Boekenhemel Passa Porta is bij mij altijd goed voor minstens een uur snuistergenot. Met een zeer uitgebreide kinderafdeling trouwens, dus wie zelf geen leesbeest is maar wel graag een geliefd minimensje in de watten wil leggen komt hier ook aan zijn trekken.

5. Een heerlijk Frans aandoend winkeltje voor kookliefhebbers is Pimpinelle in de Vlaamsesteenweg. Het zou Julia Child's lievelingswinkel kunnen zijn. 

Pimpinelle, foto van de prachtige blog http://www.100-vegetal.com

6. Oxfam Vintage, Vlaamsesteenweg 102 - 104. Eén van de leuke dingen aan de grote stad, is dat de Oxfam-winkels hier gespecialiseerd zijn. En laten twee van mijn favorieten nu ook nog in mijn favoriete buurt liggen! In de Vintage-winkel scoorde ik al een paar prachtige stuks. Elk lid van ons kleine gezin vond er al één van zijn favoriete kledinstukken. Een bruin retro-hemd voor meneer, een oranje sponsen babypakje voor Jackie en een rood-met-witte-stipjesrok voor mij. (de andere favoriete oxfam-winkel is die voor kinderen, in de Kartuizerstraat)

7. Aan het eind van de Dansaertstraat, bijna aan het water, vind je de mooie design-winkel La Fabrika. Interieurspullen van hele mooie merken, zoals Ferm Living hieronder.

Ferm Living bij La Fabrika


8. Ook nog een fijne koffiestop: A.M. Sweet in de Kartuizerstraat. Neem je tijd voor een kopje thee of spring even binnen voor een zakje neuzekes of een doos koekjes van Maison Dandoy. "To make your senses twinkle and dance". Theehuis en snoepwinkeltje ineen. Geef géén koekjes aan huishond Cézanne, die eer is weggelegd voor enkele vaste klanten.

9. Een pleziertje voor een post-nataal lichaam: lingerie shoppen. Dat doe je bij Underwear. Omdat ze fijn gerief hebben, maar vooral omdat de winkeldames daar zo prettig gestoord zijn. Bekijk hun website en je begrijpt wat ik bedoel. Ook een aanrader op instagram trouwens, deze winkel. Dan krijg je regelmatig een foto van de dames in de allernieuwste modelletjes. Heerlijk. En meteen een eerlijk antwoord op de vraag: maar zou u dat dan zelf dragen? (En trouwens: als dat postnataal lichaam door borstvoeding nog niet in de mood is voor frivole behaatjes, heeft underwear vast heerlijke loungekledij te koop). 

10. Om af te sluiten: boetiek Gabrielle Vintage. Een tweedehandswinkel als een museum. Zelfs als je er niets koopt, beleef je er een geweldige snuistertijd (en als je het wat te duur vindt, ga dan om de hoek eens kijken bij Think Twice. Een ander kaliber maar ook hier vonden we al enkele pareltjes. Voor een schijntje van de prijs!

Hopelijk is dit lijstje van nut, in de eerste plaats voor haar voor wie het initieel bedoeld is, maar misschien ook wel voor u. En dan hoor ik dat graag!




zondag 5 april 2015

alle dagen blij: week 14

Een zalige pasen was het. Koud maar onmiskenbaar lente, een verademing na de herfstige week. Maar ook in die week waren er elke dag lichtpuntjes.

maandag: bonjour Bonnie
Jackie en ik bezochten baby Bonnie. We namen kraamkost mee en een zelfgemaakt jurkje.

dinsdag: yoga



Ik sportte zowaar tot drie keer toe deze week. Wie mij een beetje kent, weet dat dat straf is. Maar het voelt goed om in deze periode wat meer aandacht voor je lijf te hebben. Op dinsdag is er zwangerschapsyoga in een studio achter de Munt.

woensdag: fou de coudre
Mijn driewekelijkse afspraak met de naaiende madammen in Schaarbeek. Ik knipte een paar broekjes uit tricot en een overslagtruitje, voor mijn buikbewoner en die van een vriendin. Dat maakt dat ik eigenlijk productiever was dan gewoonlijk.

donderdag: paashaas
Op het werk worden wij elk jaar nogal in de watten gelegd door de paashaas. Dat was dit jaar niet anders. Dank u baas en dank u Leonidas.

vrijdag: vrije dag
Joehoe! Vroege vogel Jackie mocht nog even bij mama in bed terwijl papa naar zijn werk vertrok. We vielen beiden weer in slaap, tot negen uur. Ik besluit me er niets van aan te trekken dat Jackie geacht wordt voor tien uur in de crèche te zijn en geef toe als zij beslist om zelf te stappen in plaats van in de buggy te gaan zitten. Wonderwel houdt ze vol tot we er zijn. Anderhalve kilometer dames en heren! Een kind van twintig maanden! Ik glim van trots. Verder moois op vrijdag: de beste latte, pilates en uit eten met man en een zich voortreffelijk gedragend kind. (de man gedroeg zich trouwens ook voorbeeldig). Bij Davi Thai in de Van Praet-straat is het personeel trouwens behoorlijk kindvriendelijk.

zaterdag: cocoonen
Na de ochtendlijke uitstap naar de yogales blijven we lekker binnen. Het is berekoud en guur buiten, ideaal cocoonweer dus. Jackie doet een flinke dut en daarna kleuren we samen en we kijken naar filmpjes van Nijntje.


zondag: pasen
Hoe vieren deze heidenen Pasen? We luisteren naar de Mattheus-passie, we plakken stickers op gekookte eitjes (als je eitjes kookt in bietensap worden die trouwens niet echt rood), we bakken wortelcakejes, we gaan naar de speeltuin (waar Jackie een achterwaartse salto maakt van het trapje van de glijbaan, zonder ernstige gevolgen) en lunchen bij Chicago. Het kind speelt naar hartelust en wij beleven een verrassend ontspannende middag. Fijn dat dat tegelijk kan.

het ketje

vrijdag 3 april 2015

Een lijstje op vrijdag: 10 redenen waarom Jackie soms kwaad is op mij

Peuterpuberteit, zo schijnt het te heten. Eigenlijk vind ik het bij Jackie meestal nogal meevallen. Ze is dan ook nog geen twee, misschien hebben we alleen nog maar een voorsmaakje gehad. De beruchte "Terrible Two" is nog niet aangebroken. Maar ze durft wel eens heel boos worden als iets niet gebeurt zoals zij het wil. Wij lachen er wel eens mee: "Jackie is een heel gemakkelijk kind, als alles maar gebeurt zoals zij het wil". En misschien ben ik een lakse moeder zonder ruggegraat, maar mijn credo is toch wel voor een stuk "Ja zeggen als het kan, nee als het moet" - naar het boek waarin ik me maar deels kan vinden maar dat ik toch wel fijn leesvoer over opvoeding vond. Dus ja, als we er de tijd voor hebben, mag Jackie kiezen of ze haar melk uit de oranje of de groene fles drinkt. Of ze haar mooie Pom d'Api luipaardprint-schoenen aandoet of haar goedkope plastic 'bergschoenen' (altijd die laatsten, altijd). Of ze haar tanden poetst met de Jip en Janneke-tandenborstel of met de elektrische tandenborstel (allebei tegelijk liefst). Welke kousen en welke trui ze aandoet.

Maar soms duurt het allemaal te lang. Ik wil nu eenmaal graag om 9u op mijn werk zijn, zodat ik daar ook om vijf uur weer kan opkrassen om mevrouwtje weer op te halen. En sommige dingen kiest Jackie niet. Als het koud is, doen we een jas aan. Op de hoge kinderstoel zitten we. Op het zitgedeelte, niet op de rugleuning. We kruipen niet op tafel tijdens het eten en bij het oversteken op straat geven we een handje. "Neen als het moet" dus.

En dan zijn er ochtenden dat er over alles ruzie wordt gemaakt. Met het nodige drama. Plat voorover op de grond, schreeuwen, trommelende vuistjes. Ik hoop dat ze niet ziet dat dat soms op mijn lachspieren werkt.



Bovenstaande foto werd gemaakt in het midden van zo'n driftbui. Uiteraard wou ze niet gewoon verderdoen toen ze zag dat ik het fototoestel bovenhaalde.

Ik noteerde de afgelopen weken een paar situaties die een woede-aanval veroorzaakten.


  1. Jackie wil niet in de buggy zitten.
  2. Jackie wil op straat mijn handtas dragen, ook al is die te groot en te zwaar voor iemand die nog geen twee is.
  3. Ik vraag haar of ze misschien op het potje wil gaan (na de huilbui en het "Neen! Neen!" roepen sleept ze het potje dan ook steevast naar een plaats waar ze denkt dat ik het niet kan zien. Voor de duidelijkheid: ik vrààg haar gewoon of ze misschien op het potje wil. Op sommige andere momenten gaat ze vrolijk met een boekje op dat potje zitten).
  4. Ik zeg haar dat ze niet mag lopen in de zetel.
  5. Ik neem een vlijmscherp papiermes uit de pot met potloden waar ze in zit te graaien. 
  6. Ze wil geen broek aan. (Ze wil trouwens ook geen rokje of een jurk aan.)
  7. Ik wil geen appelsap in haar papfles doen.
  8. Ik ruim de tafel af na het ontbijt.
  9. Na een lunchdate gaan Thelma en Anneleen niet mee naar ons huis.
  10. Ik wil haar vuile broekkousen uitdoen om in de was te doen.
De driftbuien gaan doorgaans snel voorbij, even laten doen lijkt het meest doeltreffend. Ik probeer er altijd bij te zeggen waarom ik haar iets verbied, maar vaak lijkt het er wel op dat het gaat om het 'tegenwringen' an sich.  

Ook zo'n peuter thuis? Ook fijne voorbeelden? En hoe ga je daar mee om? 




zondag 29 maart 2015

Alle dagen blij: week 13

Omdat ik mijn eigen goede raad niet in de wind wil slaan, een overzichtje van waar ik dankbaar voor ben. Afgelopen week werd ik blij van:

maandag: oma en opa
We maken van de nood en deugd, en breien aan een bezoekje aan de oogarts een bezoekje aan oma en opa. Gezelligheid en lekker eten (en Jackie die daar toch altijd een pak beter dut dan hier thuis, straf genoeg).

dinsdag: adios Lien
De laatste werkdag van een fijne collega wordt afgesloten met een heerlijk etentje. Ik ga achterdochtig aan tafel want ik las een vernietigende recensie van het betreffende restaurant, maar we eten verbazingwekkend lekker. Lien, we gaan je missen, maar we weten allemaal dat die nieuwe job je op het lijf geschreven is.

woensdag: snailmail
Of slakkenpost, of 'post', voor wie post nog gewoon post is en geen sms, snapchat, facebookbericht of mail. Van één van mijn favoriete mensen. Op één van de meest herfstige lentedagen sinds de metingen zegt ze mij "ervan te genieten". Mijn zonnestraaltje op een gure dag.


donderdag: my girls
In Leuven. Een heerlijke avond. Met lekkere kaas en frambozentaart om je vingers en duimen bij af te likken (en je riem een gaatje losser te zetten). Maar vooral zo'n geweldige madammen. Ik prijs mezelf zo gelukkig met dit clubje.

vrijdag: pasta puttanesca
Zoals zo vaak tegenwoordig zorgt het lief voor het eten. Vanavond: pasta puttanesca. Het blijft een toppertje hier bij ons.

zaterdag: relaxdag
Zwangerschapsyoga in de voormiddag, en een lange dut met het kind op de sofa in de namiddag.


zondag: #kraamkost voor Martha
Of voor haar ouders en haar zusje eigenlijk. We bezoeken baby Martha en trakteren het jonge gezin op asperges à la Flamande. Meneer Fresita toont zich alweer een geweldige kok, twee rapley-peuters smullen gretig mee. Iedereen blij. De baby gedraagt zich zo voorbeeldig dat ik er even naar begin te verlangen mijn buikbewoner in mijn armen te kunnen nemen.

#overdrijvenwenieteenbeetje?

Ik begeef me op glad ijs, ik weet het. En misschien ga ik ook wel zeggen wat velen al gezegd hebben. Maar wordt er niet een klein beetje overdreven hier en daar? Voor wie zich de afgelopen weken op een andere planeet bevond (of een andere goede reden had om dit beetje actualiteit te missen): onder de hashtag #wijoverdrijvenniet delen vrouwen op sociale media hun ervaringen over ongewenst gedrag van mannen, met een seksistisch motief. In alle gradaties.

Uiteraard vind ik dat mannen vrouwen niet moeten aanraken als daar niet om gevraagd werd. Uiteraard vind ik dat mannen vrouwen niet moeten uitschelden. Uiteraard vind ik dat mannen hun geslachtsorganen niet moeten vastgrijpen om een vrouw te choqueren.

Deze dingen zijn mij gelukkig ook nog nooit overkomen. En ik woon al meer dan vijf jaar in Brussel, oord des verderfs. Ik begin zelfs een beetje aan mezelf te twijfelen. Ik ben geen schoonheidskoningin, maar ik dacht ook geen trol te zijn. Toch lijkt het erop dat ik zowat de enige vrouw ben die niet voortdurend wordt nagefloten op straat. In het snelle voorbijgaan op weg van de tram naar huis wordt me wel eens een "bonsoir" of "ça va?" toegesist, maar strikt genomen zijn dat aardigheden, en ik weiger ze dan ook anders te ervaren.

Eén keer stak ik met een (vrouwelijke, elegante, meerdanvijftigejarige) collega de straat over, op een zebrapad, met een baby in de draagdoek op mijn buik, toen we door een autobestuurder die ons de verplichte voorrang verleende "sales putes" genoemd werden. Volstrekt ongepast, absoluut. Maar dan ook weer zo absurd dat je weinig anders kan dan daar mee lachen, toch? Die mens is vooral slecht opgevoed denk ik dan.

Ik wil geen vrijgeleide geven aan slechte manieren. Al gaan vrouwen ultrakortgerokt en hooggehakt en diep-gedecolleteerd de straat over in het midden van de nacht: je moet hen gerust laten. Vrouwen lokken geen verkrachting uit. Al zijn ze naakt, godbetert. Zelfs vrouwen die beroepshalve bovenstaande vestimentaire code hanteren, dienen met respect te worden behandeld: ook zij vragen niet om uitgescholden en/of verkracht te worden.

En in plaats van dat ik mijn dochters ooit de raad moet geven hun rokjes wat langer te dragen, geen vreemde mannen te vertrouwen en zich 's avonds niet alleen op straat te begeven, zou het fijn zijn als alle moeders hun zonen dit lijstje inpeperen, voor het eerst gepubliceerd op een blog in 2011, recent gedeeld door de comédienne Sarah Silverman (I love her):

1. Doe geen drugs in de drankjes van vrouwen.
2. Als je een vrouw alleen ziet, laat haar dan gerust.
3. Als je een vrouw helpt die autopech heeft, denk er dan aan haar niet te verkrachten.
4. Als je alleen met een vrouw in een lift staat, verkracht haar dan niet.
5. Als je een slapende vrouw ziet, is het het veiligst om haar niet te verkrachten.
6. Dring het huis van een vrouw niet binnen door een openstaande deur of raam, bespring haar niet van tussen geparkeerde wagens en verkracht haar niet.
7. Denk eraan: mensen gaan naar het wassalon om hun was te doen. Rand niemand aan die alleen is in een wassalon.
8. Hanteer het buddy-systeem! Als je het moeilijk vind om jezelf ervan te weerhouden vrouwen te verkrachten, vraag dan een goede vriend om je te allen tijde te vergezellen.
9. Neem altijd een antiverkrachtings-fluitje mee. Als je de onweerstaanbare drang voelt iemand te verkrachten, blaas dan luid op het fluitje tot er iemand komt om je tegen te houden.
10. Niet vergeten: Eerlijk duurt het langst. Als je een vrouw uit vraagt, doe dan niet alsof je in haar persoonlijkheid geïnteresseerd bent; zeg het haar meteen als je van plan bent haar te verkrachten. Als je dat niet doet, zou de vrouw de verkeerdelijk de indruk kunnen krijgen dat je haar niet wil verkrachten. 


Ik wil niet minimaliseren. Ik weet best dat er helaas te veel vrouwen zijn die in hun eer gekrenkt zijn en absoluut niet overdrijven. Bovenstaande lijst lijkt in eerste instantie misschien van de pot gerukt, maar legt de vinger op de wonde. Laten we vooral onze zonen opvoeden tot respectvolle mannen, zodat we niet onze dochters moeten opvoeden tot bange, achterdochtige vrouwen. En laten we ook niet elke scheve blik van een voorbijganger beschouwen als een reden om te sakkeren.

vrijdag 27 maart 2015

een lijstje op vrijdag: tien tips om gelukkig te worden

International Day of Happiness. De internationale dag van het geluk. Dat was vorige week, inderdaad. Een goede reden om daar vorige week over te bloggen. Het feit dat dat niet gebeurd is, is dan weer een goede reden om daar vandaag over te bloggen.

Want gelukkig zijn, hoe doe je dat? Volgens mij is gelukkig zijn grotendeels een keuze. Ik ben doorgaans nogal een content mens. Wat een beter woord is dan "gelukkig" denk ik. Daar begint het eigenlijk al: verwacht niet te veel. Gelukkig zijn betekent volgens mij niet voortdurend extatisch rondlopen, maar een algemeen gevoel van contentement ervaren.

En ik heb natuurlijk nogal gemakkelijk praten. Ik ben opgegroeid in een gelukkig gezin (daar heb je het al), bij ouders die elkaar graag zien, ik heb nooit honger geleden en ik ben gezond. Er is nog nooit iemand van mijn echte naasten gestorven. Ik heb een fijne baan en geweldige vriendinnen en we zijn bijlange niet arm. En ik woon met de liefste man en het schattigste kind ooit in een bruisende stad! Toch ben ik ervan overtuigd dat een pessimistischer iemand een heel ander verhaal over mij zou kunnen vertellen: nooit echt iets meegemaakt, een saaie job, een appartementje zonder parkeerplaats in een luizige stad waar het stinkt en waar er altijd lawaai is (in die stad bedoel ik dan, in ons appartement stinkt het niet en het valt wel mee wat betreft lawaai).

Ik wil maar zeggen: je kan, tot op zekere hoogte natuurlijk, wel kiezen hoe je in het leven staat. Als je iets niet leuk vindt aan je leven, verander het dan. En als je het niet kan veranderen, heeft het ook geen zin erover te blijven piekeren. Natuurlijk heeft de ene mens wel meer aanleg tot neerslachtigheid dan de andere, en natuurlijk zijn er mensen die veel meer tegenslag hebben dan anderen. Maar behoudens enkele uitzonderingen kan volgens mij iedereen wel wat contenter worden. En van contentere mensen wordt de wereld dan weer een vrolijkere plek.

Probeer elke dag een beetje tijd te maken om gelukkig te worden. Door dingen te doen die je graag doet. Een baaldag? Kies een opdracht uit onderstaand lijstje:

1. Bak een taart of koekjes en deel ze met iemand.


2. Maak een lijstje met tien dingen waarvoor je dankbaar bent.
3. Ruim op en vul een zak met spullen die je niet meer nodig hebt en schenk ze weg.
4. Speel met je kinderen. Of teken met hen of doe wat jullie samen graag doen.
5. Beweeg! Zelfs de grootste sporthater (and that would be me) moet toegeven dat je je achteraf steevast beter voelt.
6. Zoek sociaal contact op. Ga langs bij een vriend, je moeder, je broer, je oma.
7. Lees een uurtje. Een boek of je favoriete tijdschrift.
8. Leer iets. Probeer iets onder de knie te krijgen. Op langere termijn: schrijf je in voor een cursus.
9. Creëer! Met je naaimachine of je haaknaalden of potlood en papier, of desnoods met een figuurzaag of een freesmachine. 
10. Geef complimenten. Ga telkens op zoek naar iets waarover je iemand een complimentje zou kunnen maken. 

Opdracht volbracht maar nog steeds aan het balen? Kies er nog eentje.

Alle opdrachten volbracht en nog steeds niet een beetje contenter? Speciaal voor u: een bonusopdracht!

11. Dans! Zet je favoriete muziek op (vrolijke muziek!) en dans alsof niemand naar je kijkt. Bij voorkeur omdat er niemand naar je kijkt, als je dat het leuktst vindt.

En? Nog niet blij? Misschien moet je maar in je bed kruipen. Want ik weet niet hoe het met jullie zit, maar als ik moe ben, valt het leven me toch altijd wat zwaarder. Dutjes (of beter: een volwaardige nachtrust) lossen veel problemen op.

Hebben jullie trucjes die altijd werken in geval van baaldagen?