donderdag 5 maart 2015

Hoe maak je een vilten verjaardagskroon?



wie niet wil knutselen maar deze kroon wil kopen, scrollt meteen door naar onderaan dit bericht!


wat heb je nodig?
- een paar stukken dikke vilt (een paar milimiter dik)
- een naaimachine of een naald met kleurig naaigaren (bijpassend of net contrasterend)
- een stukje elastiek van 1,5 cm breed en ongeveer 10 cm lang, liefst zwart of een leuke kleur
- een paar cm velcro
- een stukje dunne vilt of vilten cijfers (bijvoorbeeld die van Artemio)
- een stofschaar



waar vind je dat?
De meeste benodigdheden vind je bij Veritas of bij de meeste naaiwinkels. De laatste keer dat ik bij Veritas was vond ik er geen dikke vilt. Die vond ik wel bij De Banier




hoe maak je dat?
1) Ik maakte de verjaardagskroon naar dit patroon (je kan helemaal deze handleiding volgen maar ik heb hem een beetje aangepast.) Voor het hoofd van een eenjarige blijkt het wel een beetje groot: je knipt dus best een centimeter of twee van patroondeel 2 af. Print het patroon af zonder te verschalen en knip patroondeel 1 en 2 uit. (Je kan het ook overtekenen van je computerscherm)


2) Aangezien je de kroon gemakkelijk omkeerbaar kan maken, is het leuk om verschillende kleuren vilt te gebruiken aan de twee kanten van de kroon (dus binnen- en buitenkant), dan kan het feestvarken zelf kiezen welke kleur het beste bij zijn humeur past. Leg de patroondelen op het vilt en knipt uit. Twee keer patroondeel 1, en vier keer patroondeel 2. Ik knipte bijvoorbeeld één keer patroondeel 1 in rood, één keer patroondeel 1 in het blauw, twee keer patroondeel 2 in het groen en twee keer patroondeel 2 in het geel. 

3) Naai patroondelen 2 vast aan patroondeel 1 met een zigzagsteek (of een festonsteek als je het met de hand doet, kijk hiervoor naar deze handleiding). Herhaal dit voor de stukken van de achterkant.

4) Knip een cm velcro af en naai dit vast op het midden van de kroon. Hierop komt het cijfer. Herhaal dit op de andere kant van de kroon. 

5) Naai de voor- en achterkant van de kroon aan elkaar en naai het elastiek ertussen vast. Meet na: de hoofdomtrek van een éénjarige is ongeveer 45 cm (minimum), die van een zesjarige ongeveer 55 (maximum) - dat verschil zou je elastiek dus ongeveer moeten kunnen overbruggen. 

6) knip zes rondjes uit dik vilt. Je kan hiervoor het patroontje op het patroonblad gebruiken. Kies andere kleuren dan het middenstuk van je kroon. 

7) knip cijfers van 1 tot en met 6 uit dun vilt (of gebruik prefab-vilten cijfers)

8) naai (of plak) de cijfers vast op de rondjes

9) klaar!

Een ander heel mooi kroonidee vind je bij Riet. Zij noemt haar kroon "een snelle verjaardagskroon", maar volgens mij is bovenstaand exemplaar sneller. Die van haar zien er wel een pak professioneler uit. 

Twee linkerhanden of gewoon geen zin om te naaien? De kroon van de foto is te koop voor 15 euro, cijfers van 1 tot en met 6 bijgeleverd. Wie hem wil mag hieronder een reactie achterlaten.


maandag 2 maart 2015

Go Chicago!

Uit eten met kinderen: geen sinecure. Sinds een paar maanden is Brussel een wat dat betreft fijn adres rijker. Aan de Vlaamsesteenweg 45 huist nu het eetcafé Chicago. Het eten is er eerder oké dan subliem, maar wat het zo bijzonder maakt, is dat het kindvriendelijk is. Maar dan echt kindvriendelijk. Tot nu toe was voor mij het toppunt van kindvriendelijkheid in een horecazaak: één kinderstoel, iets van speelgoed en een verschoontafel. Dat is al heel wat. Bij Delicatessen, een paar honderd meter verderop, vind je dat bijvoorbeeld. Maar bij Chicago is het heel andere koek. Om te beginnen is de zaak naar de normen van Brussel Centrum nogal enorm. Er staan wel twintig degelijke kinderstoelen, er staan een vijftal kindergerechten op de kaart, er is kinderbestek, een uitgebreide speelhoek, een kindertoiletje en uitgebreide verschoonaccomodatie. Waar zelfs natte en droge doekjes voorhanden zijn! Bovendien is het geduld van het personeel eindeloos. Ze moeten vaak halsbrekende toeren uithalen om niet te verongelukken over rondslingerend speelgoed of rondrennende kinderen terwijl ze borden warm eten en dienbladen vol drank in hun handen hebben (het personeel, niet die rondrennende kinderen). En toch kon ik ze nog niet één keer betrappen op een zucht of een geërgerd gezicht. Terwijl dat absoluut te begrijpen zou zijn.

Ik was er al met man en kind, een tijdje geleden zat ik er met kind, een vriendin en haar kleuter (wat een luxe: we hebben er na de lunch nog zeker een uur gezeten met een koffietje terwijl onze kinderen zich amuseerden, zonder ons of anderen al te veel lastig te vallen). En vandaag lunchten we er dus weer.

We, dat zijn Jackie en ik, samen met twee vriendinnen en hun peuters. Twee vriendinnen die ik leerde kennen in de wittebroodsweken en -maanden na de geboorte van Jackie. Dat zalige half jaartje Brussel met baby. Die drie baby's van weleer zijn dus intussen flinke peuters van twee en bijna twee, en ze worden straf genoeg ook alledrie zeer binnenkort grote zus.

Daar zaten we dan, drie dikke buiken (waarbij het mijne echt nog een beginnersbuikje is) met drie grote kleine meisjes. Het zou overdreven zijn te stellen dat het écht relaxed was. Onze meisjes hun dutjesregimes zijn blijkbaar slecht op elkaar afgestemd dus er kwam wel wat humeurigheid aan te pas, maar het is fijn ergens te zitten waar je je daar niet al te gegeneerd over moet voelen.

Als het echt relaxed was, had ik waarschijnlijk wel enkele foto's gemaakt, zoals ik van plan was. Dat is dus niet gebeurd. Dus u zult het moeten doen met deze foto's die ik leende van de website van de zaak zelf:




De foto's van de lege Chicago stralen wel wat meer sereniteit uit dan dat het tijdens de lunch het geval is. Want uiteraard zijn wij niet de enige mensen met kinderen die snakten naar een zaak waar ze welkom zijn met hun kroost. (We botsten er zowaar op nòg een moeder die we in diezelfde periode leerden kennen, zij zette inmiddels al een tweede én een derde kind op de wereld en was nu op stap met die blakende tweeling). Ik kan me best voorstellen dat Chicago een beetje hels moet zijn voor wie (even) kinderloos is en rustig wil lunchen. Maar met kinderen is dit echt een topper. En doordat er best wel wat zorg besteed is aan de inhoud, is het ook gewoon een hele mooie zaak. Zie je hoe licht het daar is? En die leuke tafeltjes! En die plantenhangers! En dan moet je de vintage schoteltjes nog eens zien waarop ze hun muffins en hun latte serveren. Moest ik niet zo goed opgevoed zijn, ik zou ze zo pikken.

zondag 1 maart 2015

Alle dagen blij: week 9

Op zondagavond; de blijmakers van de voorbije week:

maandag: bakken met Jackie
Op maandag zijn Jackie en ik meestal samen thuis. Zoals vaak brachten we een aanzienlijk deel van die maandag in de keuken door. We maakten granola en verwerkten een heleboel oud brood en beschuitjes tot broodpudding. Jackie was sous-chef. En voorproever.



dinsdag: Tineke kookt
Ze werd hier al zo vaak bestoeft, de meter van Jackie. Het is vandaag complimentendag dus het mag nu dubbel en dik: Tineke, we love you! Van tijd tot stond komt Tineke bij ons thuis koken. En dat is altijd lekker én gezellig!

woensdag: baby stampt
Ik voelde hem al een tijdje bewegen, inwendig. Maar vannacht kwam de eerste echte stamp, die voor papa ook voelbaar was. Wat houd ik van deze periode!

donderdag: mooie doos
Een jarige collega trakteert met exquise chocolade. Dat op zich is al prachtig, maar bovendien zat dat heerlijks in een geweldig mooie doos én ondergetekende mocht zowaar één van die dozen mee naar huis nemen! Voorlopig staat ze vol rommeltjes op mijn naaitafel, maar misschien wacht haar ooit nog een eervoller lot.



vrijdag: vroedvrouw
De maandelijkse afspraak met de vroedvrouw is altijd een beetje een feest. Ik heb dat zelfs gemist het voorbije jaar. Dus ik ben blij dat ik daar weer regelmatig over de vloer mag komen. Een kopje thee, een fijne babbel en bovendien luisteren naar de hartslag van dat kleintje. Heerlijk!

zaterdag: knutseldag
Een zaterdag zoals er meer zouden moeten zijn, maar zoals er jammer genoeg maar weinig zijn. Uitgebreid ontbijten, een wandelingetje, een klein beetje ecologisch verantwoord shoppen, een man die kookt en zelf een hele namiddag achter de naaitafel. Resultaat: een vilten verjaardagskroon, op bestelling. Met verwisselbare cijfers, van één tot zes meegeleverd.



Bovendien maakte ik er eentje extra. Wie interesse heeft: hij is te koop voor 15 euro. Wie hem liever zelf maakt krijgt later deze week een werkbeschrijving.

zondag: taartdag
Een klassieker inmiddels. Het lichte ongemak van het regelmatig een zondag op de werkvloer te moeten doorbrengen, wordt verzacht met een stukje taart. En 's avonds: nog meer taart! Het lief was gaan winkelen bij Le Pain Quotidien, en bracht drie heerlijke mini-taartjes mee.

Op naar volgende week, er liggen al een paar blijmakers in het verschiet!

zaterdag 28 februari 2015

Dagen zonder stoofvlees

Dagen zonder Vlees, dat vind ik nu eens één van de sympathiekste en meest zinvolle initiatieven van de afgelopen paar jaar. Fijn ook dat het steeds populairder wordt. En toch doen wij hier ten huize Fresita niet mee. Omdat wij altijd nogal bewust omgaan met ons vleesverbruik misschien, en ik heb ook het flauwe excuus van de zwangerschap: ik moet als zwangere al zo veel laten. (Hoewel dat niet echt opgaat: wie een beetje zijn best doet kan best wel tegelijk zwanger én vegetarisch zijn).

Wat is er nog meer sympathiek: Jeroen Meus. En zijn timing kon natuurlijk een pak beter, maar middenin die vasten-nieuwe-stijl roepen de programmamakers van Dagelijkse Kost vandaag, 1 maart, uit tot 'nationale stoofvlees-met-friet-dag', of stoofvleesdag ofzo. Een spijtige samenloop van aangename omstandigheden, die verder niet zoveel met elkaar te maken hebben volgens mij. En dat denkt trouwens ook Tobias Leenaert van vzw EVA, de grondleggers van Dagen Zonder Vlees.

Los van bovenstaande toevalligheden stond er hier gisteren zowaar stoofvlees op het menu. Niet er ere van de heilige Meus of uit antipathie voor de (occasionele) vegetariërs, maar  omdat meneer daar goesting in had. In stoofvlees met biologisch rundvlees, dus niet met een vleesvervanger. Hoewel dat ongetwijfeld ook lekker kan zijn. Voor dat laatste vind je hier een recept. Of hier! (Wie in de buurt van Gent woont en op zoek is naar goede seitan, kan ik van harte de Goede Zaak aanraden.)

Wat hier regelmatig op onze flexitarische tafel komt, is een vegetarisch stoofpotje met ondermeer kikkererwten en spinazie. Zo snel klaar dat je het nauwelijks een stoofpotje kan noemen. Ook een alternatief voor stoofvlees, maar dan iets heel anders. Ik vond het recept ooit in Knack Weekend. Lichtjes aangepast aan de noden van het huis.

Het recept:

Vegetarisch stoofpotje


hoe lang duurt dat? 

15 minuten

wat heb je nodig voor 4?

- 1 rode ui
- 2 teentjes knoflook
- 800 g kikkererwten uit blik of uit een bokaal
- 250 g kerstomaatjes
- 150 g kleine bladspinazie
- 2 theelepels versgeraspte gember
- 1 theelepel komijn, een halve theelepel kurkuma, versgemalen peper
- een beetje citroensap
- eventueel een groen pepertje

hoe maak je dat?

- stoof ui, knoflook, gember. Zo'n vijf minuten, tot de ui zacht is. (Wie het pittiger wil kan er hier ook een fijngesneden groen pepertje bijdoen).  
- voeg kikkererwten, gemalen kruiden en versgemalen peper toe. 
- blus met 80 ml water en roer tot het water is opgenomen.
- snij kerstomaatjes doormidden, doe ze in de stoofpot en kook nog 3 minuten.
- haal van het vuur en roer er de bladspinazie door zodat hij slinkt.
- breng op smaak met citroensap, peper en zout. 



Laat het smaken vandaag, of het nu stoofvlees met frietjes, stoofseitan, dit stoofpotje of nog iets volledig anders is. Wat komt er bij u op tafel vandaag?

woensdag 25 februari 2015

gezonde kinderen

Gezond eten voor kinderen. Het was vorig weekend al een topic in de Nederlandse pers en nu haalde het maandag ook het Nieuws bij ons. Waar het op neerkomt, is dat er kinderen zijn die niet genoeg voedingsstoffen binnenkrijgen omdat hun ouders bepaalde producten bannen omdat ze denken dat die ongezond zijn. De titels lijken echter te suggereren is dat "gezond" eten niet zo gezond is. Onzin natuurlijk.

Kiind slaat alweer spijkers met koppen. Te gezond bestaat niet. Wie ondervoed is, heeft duidelijk niet zo gezond gegeten. Het zal vast wel zo zijn dat er kinderen ondervoed zijn terwijl hun ouders net hun best doen om hen zo gezond mogelijk te laten eten. Maar dan zijn die ouders blijkbaar niet zo goed op de hoogte. Die ouders denken vast - zoals zovelen - dat vet slecht is. En neen, ik zet hier niet bij 'voor kinderen', want ik ben ervan overtuigd dat vet voor niemand slecht is, ook niet voor volwassenen. Veel heeft te maken met verzadigd en niet-verzadigd en met dingen als "transvetten". Maar de meeste plantaardige oliën zijn volgens mij een goed idee, als je ze goed gebruikt tenminste en ook échte boter is verrassend genoeg gezond. Ik ben geen pediater, noch diëtist maar ik heb uit interesse best wel veel gelezen over gezonde voeding. Die interesse is toegenomen sinds wij hier een mee-eter hebben. Dat zij tot ze een half jaar oud was uitsluitend borstvoeding kreeg, vertelde ik al eerder. De rapley-methode waar wij toen net mee begonnen, heeft intussen zijn vruchten afgeworpen: Jackie heeft hier thuis nooit groentepap of fruitpap gekregen maar altijd stukjes eten. Borstvoeding bleef de hoofdvoeding, tot zij pakweg één jaar werd. Geleidelijk evolueerde ze naar meer vaste voeding en minder melk. Op de crèche heeft ze wel een tijdje papjes gekregen.

Intussen hebben wij hier dus een peuter van 21 maanden die doorgaans goed eet. Soms heeft ze ergens geen zin in, maar dat is niet erg - omdat ze doorgaans goed eet. Jackie eet grosso modo mee met ons, wat de pot schaft dus.


Jackie at sushi 'california roll' op haar eerste verjaardag

Meer over rapley lees je in het boek van Stefan Kleintjes.

Wij proberen hier nogal gezond en gevarieerd te eten, zonder al te grote veranderingen door te voeren. Ik ken mensen die de betwiste "voedselzandloper" lazen en zeggen: "ik eet alleen nog maar havermout als ontbijt, elke dag". Niet nodig volgens mij, zelfs niet echt verstandig denk ik. Net zoals het niet verstandig is om elke ochtend een witte boterham met Nutella te eten met een glas sinaasappelsap erbij. Variatie is belangrijk. Ik probeer elke dag te ontbijten met fruit, graan en zuivel. En met zuivel bedoel ik heel vaak: plantaardige melk. Sinds ze geen borstvoeding meer drinkt, krijgt Jackie soms koemelk, soms geitenmelk maar heel vaak plantaardige melk. Rijstmelk, havermelk, speltmelk, quinoamelk ...

Een voorbeeld van hoe een week er ontbijtgewijs kan uitzien:


  • maandag: een peer, een kom volle yoghurt met granola (Jackie krijgt een klein beetje granola en vooral havermout omdat ze de granola te hard vindt)
  • dinsdag: een smoothie van volle yoghurt, banaan en kiwi en een handje havermout
  • woensdag: een gekookt eitje, een volkorenboterham met roomboter en een mandarijntje
  • donderdag: een volkorenboterham met kaas, roomboter en een appel
  • vrijdag: havermoutpap gemaakt met ongezoete hazelnootmelk, een handje rozijntjes
  • zaterdag: fruitsalade, een stukje broodpudding, een glas rijstmelk
  • zondag: een glas vers fruitsap, een croissant, een gebakken eitje, volle yoghurt met volkorenflakes en druiven


Dat is dus wat zowel Jackie als ik eten (over meneer zijn ontbijtgewoontes kunnen we het hier beter niet hebben). Best wel wat variatie dus, en af en toe een zelfs doodzonde volgens sommigen (een croissant!!!).

De belangrijkste voedingsregels die hier in huis in acht worden genomen, zijn verrassend eenvoudig:

deze poster kan je ook kopen op Etsy!

Meneer hoorde onlangs een razend interessante podcast van Michael Pollan, over gezond eten. Vooral regel één is heilig: Eat food. Eet voedsel. Voor de hand liggend? Wat zouden we anders eten? "Edible foodlike substances", of "eetbare voedselachtige substanties". Nutella bijvoorbeeld. Smeerkaas. Soep uit een brikpak. Petit Gervais. "Processed foods" met andere woorden, bewerkt voedsel. Het is absoluut handig dat het bestaat. En aan een voorverpakte lasagne om de zoveel weken zal je niet meteen een hart- en vaatziekte overhouden. Maar het is toch belangrijk om vooral te kiezen voor producten met korte ingrediëntenlijsten. Om vooral zelf eten proberen te maken, met pure ingrediënten. Dat hoeft allemaal niet zo moeilijk te zijn.


maandag 23 februari 2015

Bij de Lesse blijven: een fotoverslag

Vroeger was uw Mademoiselle een overtuigd scoutsmeisje. En het wordt gezegd: "eens scout, altijd scout". In het geboortedorp bestaat er ook nog een uitgebreide club van oud-scouts en die trekken elk jaar eens de Ardennen in voor een fikse wandeltocht en een overnachting in een gîte d'étape. De afgelopen jaren liet ik deze kelk aan mij voorbijgaan met een zwangerschap en een drinkende baby als excuus, maar dit keer besloot ik dat mijn zwangerschap nog niet ver genoeg gevorderd was om flauw te doen. Daarom stond ik dus helemaal vrijwillig zaterdagochtend op de bus te wachten, om halfzeven. We stapten 22 kilometer waarvan een deel door een hagelbui, grote delen over modderpaden en staken hier en daar wat water over - over al dan niet geïmproviseerde bruggen. Ik werd geconfronteerd met mijn lamentabele conditie en ik denk eerlijk gezegd niet dat mijn zwangerschap daar ook maar iets mee te maken heeft. Maar het was plezant om er nog eens bij te zijn.






de schoenen die al 20 jaar trouw meegaan. Nu echt wel versleten.
een buikjesselfie 
een vriendinnetjesselfie

zondag 22 februari 2015

Alle dagen blij: week 8

Blijmakers, verblijdingen ... "count your blessings" ook wel eens... Je zegeningen tellen op zich, aandacht hebben voor de fijne kleine dingen, dat is een blijmaker pur sang. Daarom rakel ik deze oude goede gewoonte weer op.

Elke dag is er wel iets dat je doet glimlachen, dus vanaf nu: elke week een blijmaker voor elke dag. De voorbije week genoot ik van:

maandag: ziek-light
Je kent het wel: dat laatste dagje van je ziektebriefje. Niet meer echt ziek zoals de dag ervoor maar toch nog wat te slapjes om te gaan werken. Er werd voor het kind gezorgd, dus ik kon schaamteloos voor mezelf zorgen en doen alsof ik nog wat zieker was. Met een boek, yoghurtjes, dekentjes, een dvd'tje en een pot thee. Precies wat ik nodig had.

dinsdag: muntpunt
Een uitje naar de bib. De oogst: "Goed eten" van Dorien Knockaert (de Keukenprinses van DS Magazine en tevens die van Jonge Sla, maar dat wist u al als u op bovenstaande link geklikt had), "Maak een lightversie van jezelf - 100 adviezen voor een lichter leven" van Manu Adriaens (een fijn lijstjesboek, tot nu toe nog geen grote inzichten in tegengekomen maar wel al een paar aangename bus- en tramritjes mee beleefd) en "Butcher's Crossing" van John Williams. Omdat ik zijn "Stoner" zo fenomenaal vond. Nog niet in begonnen, maar dat is voor zeer binnenkort. In dwarsligger-formaat, zodat het mee kan op bus en tram. (Anders dan de grote dikke "Kleine Vriend" waarmee ik al enkele weken regelmatig mee onder de lakens duik).


woensdag: een dvd'tje
Een avondje lichtvoetig vermaak met het eerste seizoen van Modern Family, vorige week in dvd-vorm gekregen als laat nieuwjaarscadeautje. (Met een clubje vriendinnen vieren we elk jaar een late nieuwjaar, met naampjes trekken en cadeautjes, en die cadeautjes hoeven niet nieuw te zijn. Ik kreeg dus een afgedankte dvd-box van een serie die ik nog niet kende, en de reeks valt in de smaak!)


donderdag: korte wandeling
Tijdens de middagpauze: een powerwalk met enkele collega's. We hadden maar klein halfuurtje de tijd, wat precies genoeg was voor een frisse neus en een fris hoofd en een paar modderlaarzen.

vrijdag: baksels
Mijn favoriete mailtjes op het werk: die van een collega die trakteert. Dit keer nog een tikkeltje meer favoriet: een collega die trakteert met zelfgebakken suikervrije wortelcake en maanzaadmuffins. Linda, u bent geweldig!

zaterdag: lange wandeling
Een dagje Ardennen. Frisse neuzen, zere voeten en de voldoening van een wandeling van 22 kilometer in goed gezelschap. (morgen meer foto's!)


zondag: blij weerzien
Het weerzien met man en kind na een weekendje zonder. Bijzonder!