maandag 4 augustus 2014

Druk druk druk

Oei, mijn verzuchtingen van vannacht deden een klein beetje stof opwaaien. Een balorige Fresita is blijkbaar populairder dan de vrolijke versie. De blogpost werd zowaar drie keer zo vaak gelezen dan andere posts, lieve reacties kwamen ook via facebook en het lief, dat tijdens zijn lunchpauze mijn blog zag, besloot dat ik troost nodig had en kwam thuis met mosselen. Dat hielp.

Ik had wel zin in een baaldagje, maar mijn manager is niet van het type dat bij de pakken blijft zitten. Ze ging meteen aan de slag en belde haar contacten om te zien wat de mogelijkheden zijn.





Ik denk dat er wel iets uit de bus zal komen.




zondag 3 augustus 2014

niet zo heel blij


Soms is het een beetje moeilijker om te bloggen dan anders. Niet dat er erge dingen aan de hand zijn, maar Mademoiselle Fresita wordt zo'n beetje geacht altijd vrolijk te zijn, en niemand is altijd-altijd vrolijk natuurlijk. Hoe gaat de vrolijke frivole Fresita bijvoorbeeld om met een gigantisch tegenvallende verkoop? Met het besef dat de markt voor handgemaakte kinderkleertjes misschien een beetje verzadigd is - toch op de marktjes waar ik ze probeer te verkopen? Tja, als het een keer wat minder gaat, dan mag dat ook gezegd worden zeker.

De afgelopen week was pretty intense: een weekje thuis met de dochter, en ik ben er zowaar in geslaagd zeventien eenvoudige maar prachtige kinderjurkjes van a tot z af te werken. U begrijpt dat ik zaterdagavond behoorlijk tevreden onder zeil ging.


De Retrojardin ging veelbelovend van start, met stralend weer. Ik was erg opgetogen om de vrucht van mijn arbeid zo netjes uitgestald te zien in een mooi kraampje. Maar de grote verkoop bleef helaas uit. Van de zeventien nieuwste jurkjes ging er zelfs niet één over de toonbank. En ze zijn nochtans zo leuk. Dan sla je aan het piekeren natuurlijk. Misschien is de markt inderdaad wel verzadigd. Sinds een paar jaar kan zowat iedereen naaien - voor een simpel A-lijnjurkje draait ongeveer niemand zijn hand nog om. Vooral niet de creatieve mama's met een voorliefde voor retro. En laat dat nu net mijn doelpubliek zijn. Een mooi moment om er de brui aan te geven, me dunkt. Wel nog eens nadenken wat er dan met die stapel mooie kleertjes moet gebeuren. Een paar ervan zullen zeker verdwijnen in Jackie's kleerkast - maar het kind vijf dezelfde jurkjes geven is een beetje stom.

Dju toch, wij hebben niet eens genoeg plaats in huis om dat allemaal een beetje behoorlijk te stockeren.

maandag 21 juli 2014

blijmakers - week 28 en 29

Wie voor het nieuws werkt, kweekt een schildje. Een dik vel, werk-oogkleppen... alles wat nodig is om gruwelijk nieuws te verwerken zonder in huilen uit te barsten. Meestal lukt dat goed, deze week was het erg moeilijk (en het is nog niet voorbij). Thuis komt dan wel even de weerslag en vloeien er tranen bij het zien van een Nijntje-boekje in het gras in Oekraïne. Slik.

Is het dan niet ongepast om zegeningen te tellen? Misschien is het dan net extra nodig. Genieten van wat wij wel nog hebben, dankbaar zijn dat dit verdriet ons niet treft?

Wat was er mooi deze week, en de voorgaande?

1. Het weer. Een beetje te warm zelfs, maar we klagen niet. De meeste dagen bracht ik dan ook door in de airco op het werk, lunchpauzes op het terras onder een parasol zijn extra heerlijk.

2. Een leuk uitje met nichtje Marthe en neefje Nisse. Koning Lou is een een reuzegrappig kinderprogramma op VTM Kzoom. Het wordt opgenomen voor een live publiek, en wij waren erbij! Grappig? Absoluut. Ook voor volwassenen. Op het kasteel van Koning Lou staat er bijvoorbeeld elke dag curryworst special op het menu. Omdat dat het lievelingseten van Koning Lou is. Daar moet ik wel mee lachen.



3. Een paar enorm gezellige momenten bij enorm gezellige mensen. Waarvan wij er sommigen veel te weinig zien.

4. Een heerlijke luie dag bij de schoonouders. Die zich over ons kind ontfermden terwijl wij uitsliepen tot 's middags. Dat was al lang geleden. En kort na de middag ging dat kind dan nog eens uitgebreid dutten. Dus konden wij zitten lezen op het terras.

5. Een spontaan avondje restaurant met de dochter. Omdat het te mooi weer was om rechtstreeks naar huis te gaan, zetten we ons op een Grieks terras voor een Mezze Royal. We prijsden ons alweer gelukkig met een kind dat nog steeds zoveel lust. (calamares, spanakopita, dolmades, feta: she likes it all).

6. De kers op de taart: een ijsje achteraf. En onderweg fijne mensen tegenkomen.

7. De eerlijkheid van de mevrouw van de kinderschoenenwinkel. Die verzacht mijn kleine teleurstelling een beetje: al maanden loop ik te smachten naar een paar überschattige kinderschoentjes in de etalage hier om de hoek. Toen ik een paar weken geleden eens binnenglipte om die schoentjes van dichtbij te bekijken, werd ik streng terechtgewezen: géén schoentjes kopen voor het kind kan stappen. Door de verkoopster nota bene. Wel, het kind kan nog altijd niet stappen. Maar wel bijna. Ze kan staan, en ze stapt aan één hand. En een korting van 50 % maakte me vastberaden: nu gaan we ze toch kopen. (Want uiteraard zijn ze veel te duur, die schoentjes die ik zo mooi vind). Wat blijkt? Ik heb een dochter met brede voeten. Ze past niet in de lieflijke meisjesschoenen waaraan ik mijn hart verloor. Ik ben er zeker van dat als de mevrouw van de winkel een béétje haar best zou doen, dat ze dat voetje er wel had ingekregen, maar dat weigerde ze dus te doen. Om de bestwil van mijn dochter. Voor de tweede keer stap ik dus die winkel buiten zonder iets te kopen. Conclusie: die mevrouw van Kat en Muis heeft het goed met ons voor. Dus als Jackie binnenkort echt kan stappen, zullen we nog eens gaan. Als ik eroverheen ben.

8. Een logeerpartijtje van nichtje Marthe. Tijdens hetwelke zij en ik gezellig een paar uur knutselen en wij ons opperbest amuseren. En zij een jurk voor mij ontwerpt.


9. Een nieuwe doos met leenkleertjes voor de dochter. Toch fijn, van die goed georganiseerde, nette en stijlvolle vrienden met iets grotere kinderen dan dat van mij.

10. Spinazie. In spinazietaartjes bijvoorbeeld. Maar ook in een smoothie met ananas en appelsap. En dat onze dochter ook dat lekker vindt.


vrijdag 18 juli 2014

Nelson


Weet je nog die tweeling in de Cosby show? Die kindjes van Denise (de adembenemende Lisa Bonet)? Die heetten Winnie en Nelson. Geweldig toch.


Daar moest ik aan denken toen ik vanmorgen iets op Google wilde opzoeken. De Doodle staat vandaag in het teken van die andere Nelson. Nelson Mandela zou vandaag 96 geworden zijn, als hij niet vorig jaar in december overleden was.

(het muziekje - dat ik overigens heel mooi vind - zat niet op de originele doodle. Dit is een youtube-filmpje.)





Volgens mij is dit de mooiste Google-doodle die ik ooit zag. Wat een meneer. Bijzonder om vandaag zijn oh zo wijze woorden te lezen. Want de wereld staat weer in brand. In Gaza. In Oekraïne.

Het kan er allemaal niet in, bij mij. Iemand die ook maar één iemand anders graag ziet, die kan toch geen ander mens doden? Die kan toch zeker geen kind doden? Hoe kan je een kind doden zonder aan de vader en de moeder en de grootouders en tantes en nonkels van dat kind te denken?

De wereld zou best wat meer Nelsons kunnen gebruiken.

donderdag 17 juli 2014

een lijstje op vrijdag: 10 boeken die ik de afgelopen maanden las

Ik ben een leesbeest. Een lui, langzaam leesbeest. Ik verslind geen boeken, maar neem ze langzaam tot mij. Misschien is dat een beetje een bewuste keuze, maar ik ben vooral een trage, verstrooide en dus snel afgeleide lezer. Bovendien zeul ik liever geen dikke kleppers mee in mijn tas, dus die lees ik alleen thuis. Meer nog: die lees ik vooral 's avonds in bed, net voor het slapengaan, als mijn ogen al een beetje toe vallen. Dus a rato van een bladzijde of vier per dag. Dan kan je al eens een tijdje zoet zijn met een dik boek.

En toch. Sinds wij in het begin van vorig jaar de televisie uit ons huis banden, wordt er hier toch wel een pak meer gelezen. Een paar maanden na die wijze beslissing kwam er echter een nieuwe bewoner in het appartement die toch ook wel wat tijd in beslag nam (ik heb het over het kind, voor de slechte verstaander). Maar desalniettemin werd er wel wat gelezen. (die nieuwe bewoner bracht ook zes werkvrije maanden met zich mee). Ik vond ook de weg weer naar de bib en ontdekte het gemak van de dwarsligger, ideaal voor in de handtas.

Ik las dus wel wat, de afgelopen maanden. Hier en daar brol, maar ook toch een aanzienlijke selectie steengoede boeken. Mijn lijstje van deze week: allemaal in meer of mindere mate aanraders.

1. Suikerspin van Erik Vlaminck.
Waarover gaat het? Een siamese tweeling als kermisattractie
Wat vind ik ervan? Hartverscheurend. Fictie, maar wel gebaseerd op historische documenten. En daarom nog een tikkeltje gruwelijker. Bovendien speelt het zich voor een stukje af in mijn Diest.

2. De boekendief van Markus Zusak
Waarover gaat het? De tweede wereldoorlog vanuit het standpunt van een Duits, negenjarig meisje. Die bovendien een Joodse onderduiker in haar kelder heeft.
Wat vind ik ervan? Ik moest er even inkomen. De verteller in dit verhaal is "de dood". Dit vergde wat doorzettingsvermogen want de vertelvorm kon me niet helemaal bekoren. Maar het verhaal is prachtig. Het boek wordt vaak beschouwd als jeugdroman. Ik weet niet zeker of het ook zo bedoeld is, maar ik heb het niet echt ervaren als te 'jong'. Tenzij dat vertelperspectief dan misschien, als ik er zo op terugkijk. Dit boek is onlangs verfilmd. Daar ben ik wel erg benieuwd naar.

3. Extreem luid en ongelooflijk dichtbij van Jonathan Safran Foer
Waarover gaat het? Bijzonder jongetje verliest zijn vader bij de aanslagen van 9/11 en onderneemt een onwaarschijnlijke zoektocht.
Wat vind ik ervan? Alweer een ramp van wereldformaat door de ogen van een kind. En alweer stoorde me dat niet. Het hoofdpersonage Oskar is zo gelaagd, zo heerlijk fantasierijk, intelligent en anders dan wie ook dat ik onmiddellijk verkocht was. Ik herinner me dat ik al moest lachen op de eerste bladzijde. Want hoewel het een droevig onderwerp is, is dit boek grappig. Ook verfilmd trouwens. Ik zag net de trailer. Met Tom Hanks. Ik zou zeggen: niet kijken voor je het boek leest. De Oskar in de film lijkt in niets op de Oskar uit mijn verbeelding.

4. Stoner van John Williams
Waarover gaat het? Het behoorlijk gewone leven van een behoorlijk gewone man in het Amerika van de vorige eeuw.
Wat vind ik ervan? Geniaal. Echt waar: het op zich niet erg bijzondere levensverhaal van een gewone man. Weliswaar een erg integere man die wel wat contactgestoord is, maar dat klasseren we nog steeds onder de noemer 'normaal'. Er gebeurt vanalles in zijn leven, maar niets wereldschokkends. En toch is dit een weergaloos boek. Zo mooi geschreven. Kippenvel en tranen. Meermaals.

5. Calamiteitenleer voor gevorderden van Marisha Pessl
Waarover gaat het? Een groepje jonge studenten en een moordzaak. Ik weet eigenlijk niet meer precies hoe de vork in de steel zit (en ik vermoed dat ik het nooit helemaal heb geweten maar dat schijnt zo'n beetje de bedoeling van het boek te zijn).
Wat vind ik ervan? Ik koos het boek uit omdat de cover prachtig is en de titel me erg aansprak. Ik heb best wel van het boek genoten, het verhaal deed me meer dan eens denken aan "De verborgen geschiedenis" van Donna Tartt dat ik een half leven geleden las en dat me zo hard van m'n sokken blies als niet veel boeken sindsdien nog gedaan hebben. (vermoedelijk omdat ik het op precies het juiste moment in mijn leven las). De plot is dan ook erg gelijkaardig: een groep studenten en een mysterieuze moordzaak. Maar er stoorde me ook wel één en ander aan dit boek. Die tekeningen, om maar iets te zeggen. Tekeningen? In een roman? Inderdaad. Afgrijselijk lelijke tekeningen dan nog. En toch.

6. Inferno van Dan Brown
Waarover gaat het? De hoogleraar kunstgeschiedenis Robert Langdon lost een mysterie op in Firenze.
Wat vind ik ervan? Ja, ik lees dat graag hè. Misschien geen hoogstaande literatuur, maar ik vind het heerlijk om me onder te dompelen in weetjes over Dante, over Firenze. Om het hoofd te breken over de overbevolking en me af te vragen wat ìk zou doen.

7. Het bezoek van de lijfarts van Per Olov Enquist
Waarover gaat het? Verlichtingsperikelen aan het Deense hof van de achttiende eeuw
Wat vind ik ervan? Een heerlijke vlucht want dit boek neemt je mee naar een heel andere tijd en een heel andere plaats. Een fictief verhaal gebaseerd op waargebeurde feiten. Ik heb een grote voorliefde voor historische romans. En voor het Verlichtingsdenken, wat in dit boek een centrale rol speelt. Nog niet overtuigd? Er komt ook seks in.

8. Een keukenmeidenroman van Kathryn Stockett
Waarover gaat het? Het leven van zwarte huishoudsters in het zuiden van de VS in de jaren zestig.
Wat vind ik ervan? Leest als een trein. Onthutsend.

9. De Engelenmaker van Stefan Brijs
Waarover gaat het? Mmmm. Moeilijk om dit in één zin uit te leggen zonder het leesgenot te verknallen. Het onwaarschijnlijke verhaal van een geniale maar wereldvreemde dokter en zijn drieling.
Wat vind ik ervan? Het beste boek van dit lijstje. Zo eentje dat aan je vel blijft plakken. Een boek dat een beetje vies voelt. Ik moest er even van bekomen na het lezen.

10. Various Pets alive and dead van Marina Lewycka
Waarover gaat het? Opgroeien in een commune en wat dat met je doet.
Wat vind ik ervan? Ik kocht het boek omdat ik ooit zo enorm had moeten lachen bij het lezen van "Een korte geschiedenis van de tractor in de Oekraïne" van dezelfde auteur. Ook dit boek is grappig, maar minder. En toch. Ik genoot van de passages die zich afspeelden in de commune. Ongetwijfeld omdat ik diep in mijn hart een beetje een hippie ben. (In het Nederlands vertaald als "Diverse dieren, levend en dood".)

zondag 6 juli 2014

blijmakers: week 27

Een droevige week, een sterfgeval in de familie. En vooral dan moet je zegeningen tellen.

1. Als je familie geraakt wordt, is die familie extra belangrijk. Dan is het fijn dat iedereen er is. Tous ensemble.

2. De meter. Al zo vaak bejubeld. Die van Jackie dus. Deze week was ze voor het eerst een volwaardige babysit. Ophalen aan de crèche, eten geven, wassen, tanden poetsen, in bedje steken, en dat allemaal met veel plezier van beide partijen.

3. Spinazietaart. Dé spinazietaart uit het "Kookboek voor Meisjes van 8 tot 88" die hier best vaak op het menu staat. Ze zorgde ooit voor een kleine echtelijke crisis toen meneer ze tegen de keukenvloer kieperde, maar dit keer maakte hij ze dus. Met succes.

4. Een fijne film die zich afspeelt in een mooi tijdperk. Mooie kleren dus, I love it. 


Spijtig genoeg het einde niet gezien want de dochter had me nodig. Nu ja, wereldschokkend zal het wel niet geweest zijn vermoed ik.

5. Een kind dat zich weer héél gemakkelijk in bed laat leggen. Glimlachend, zonder ook maar het minste gemor. (Het is vooral omdat dat gisteren en vandaag weer andere koek is dat ik me realiseer hoe zalig het was.)

6. Een aangename kennismaking met een geweldig initiatief. Vertelde ik al dat Diest eigenlijk stiekem een geweldige stad is? Ik dacht het wel. Hip en al, helemaal mee met zijn tijd. Ze hebben daar zelfs een pop-up restaurant. In de 1000 hemden is fantastisch. We leerden het kennen dankzij onze geweldige vrienden, die ons er bij wijze van verjaardags- en andere kado's uitnodigden. Helaas is het up-poppen alweer bijna achter de rug (het hangt samen met het wk voetbal). We beleefden er een heerlijke avond en leerden alweer fijn volk kennen.

7. Het beginnen in een volgens mij alweer geweldig boek. Het vorige dat ik van Jonathan Safran Foer las (extreem luid & ongelooflijk dichtbij), was weergaloos, en de paar hoofdstukken die ik van "alles is verlicht" al las, zijn veelbelovend.

8. Een spontaan etentje op ons favoriete terras, dat bovendien ook het terras is dat het dichtst bij ons huis ligt. We zouden dat meer moeten doen, want tegen het einde van dit jaar sluit Au Fond misschien zijn deuren. Daarom, en omdat het eten er zo heerlijk is. (Waarom ze misschien sluiten? Omdat een projectontwikkelaar het gebouw opkocht waar het restaurantje gelegen is. Wellicht komt er een knoert van een ketenwinkel en zal er algauw van het prachtige historische interieur niets overblijven.) Meer weten? Klik hier. (doen!)

9. Mijn nieuwe lunchbox! Verregaande verbouwingen aan het bedrijfsrestaurant nopen ons tot meer creativiteit wat het eten betreft. In plaats van de verschillende kleine potjes met snacks en lunch die meestal verdwalen in mijn tas, neem ik nu één mooi pakketje mee. Heerlijk hoe dat ding me inspireert om gezonde dingen mee te nemen.

10. Ook nog een gevolg van de restaurant-verbouwingen: een bezoekje aan een bedrijfsrestaurant aan de overkant van de straat. Alwaar het eten pakken beter is dan in het onze. Zalig!

donderdag 3 juli 2014

een lijstje op vrijdag: 10 Berlijnse adressen die uw bezoekje waard zijn!

1. Kollwitzstrasse 54. Hier huist veganistisch restaurant Lucky Leek. Geen nepvleesjes, geen verijdelde snackbar, maar een echt, deftig, verfijnd restaurant. We aten vijf gangen en het was overheerlijk. Inclusief veganistisch nagerecht met ijs en gebak en moesjes, toch allemaal niet zo evident in het veganistisch. Zalig. Echt.

2. Hannoversche Strasse 2. Italiaans restaurant Cavallino Rosso. Stel het je voor: een zwoele zomeravond op een zonnig terras. Er is heerlijk Italiaans eten en de Chianti vloeit rijkelijk. De Italiaanse eigenaar en twee kelners sloven zich uit om het ons en ons kind zo aangenaam mogelijk te maken. Een andere, oudere Italiaan komt aangereden op een Vespa en begroet de eigenaar met een kus. Een klant met een priesterboordje wordt aangesproken met 'padre'. We waanden ons even een stuk zuidelijker dan Berlijn.

3. Kollwitzstrasse 52. Eén van de vele mooie winkeltjes met handgemaakte kleren. De naam Bellanatur doet vermoeden dat het om ecologisch textiel gaat, maar eigenlijk vind ik daar niet echt iets over terug. Enigzins kleinschalig is het alvast, dus op dat vlak dus toch al minder belastend voor de wereld dan ketenspul. In dezelfde straat zijn er nog meer soortgelijke winkeltjes (en in de wijk Prenzlauerberg nog meer en bij uitbreiding in heel Berlijn).

4. Oderberger Strasse 38. Zo veel plaatsen om heerlijk te brunchen in deze stad. Tot vér in de namiddag. Fijn dat niemand oordeelt hoe laat ik moet opstaan. En fijn dat het om brunchen / ontbijtjes gaat zoals ik ze graag heb: zacht en zoet. Met Milchkaffee. En zowat overal kan die Milchkaffee ook met sojamelk als je dat wil. Café Krone is mooi en gezellig om te zitten. Zowel binnen als buiten. 

5. Veteranenstrasse 9. Als je op een zonnige zondagochtend in Berlijn bent, moet je eigenlijk niet verder nadenken: je moet dan eigenlijk gewoon gaan brunchen bij Nola's am Weinberg. Een restaurant dat zowat pal middenin een park staat, met een geweldig brunchbuffet. De mussen die het op je broodjes gemunt hebben neem je er met graagte bij.

6. Auguststrasse 24. Clärchens Ballhaus is fantastisch. Een geweldig, sprookjesachtig terras met veel rozen, en binnen wordt er gedanst dat het een lieve lust is. Anders dan wat wij hier kennen, je moet het gewoon gezien hebben. 

7. Linienstrasse 132. Geweldig lekker eten bij Dada Falafel. Voor weinig geld bovendien.

8. Kastanienallee 85. Café Morgenrot is een sympathiek initiatief, dachten wij. Vrijwilligers, links, vegetarisch, met het hart op de juiste plaats en vooral daarom een bezoek waard. Wat we niet echt verwacht hadden, was dat het brunchbuffet er ook overdreven lekker zou zijn. Op en top professioneel, lekker, origineel, gezond... Ik kon gewoon niet stoppen met mijn bord te vullen. Overheerlijk.

9. Hessissche Strasse 5. Onze uitvalsbasis: de 'miniloft'. Gevonden toen we goegelden: "Berlijn met baby". Hoe praktisch: een zeer gerieflijk appartementje in het midden van de stad, mét parkeerplaats en - op aanvraag een volledige baby-uitzet: kinderstoel, kinderbedje, kindereetgerief, speelgoed én een buggy. Echt wel handig. Wij moesten alleen kleertjes, luiers en een tut meenemen.

10. Veteranenstrasse 19. Frau Tulpe is één van de vele prachtige stoffenwinkeltjes in Berlijn, zoals je er hier slechts hier en daar eentje tegenkomt. Niet echt goedkoop, maar een heerlijke snuffelwinkel.


Mijn ultieme Berlijntip: Surf eens naar de blog van Opgewekte Kapucijnaap. Wij hadden hem tijdens ons weekje daar voortdurend openstaan. Dat mag wel duidelijk blijken uit bovenstaand lijstje. Tip 1, 4, 8 en 10 komen rechtstreeks van haar. Voor de rest heb ik vooral mijn best gedaan om tips te geven die zij nog niet gaf, kwestie van elkaar een beetje aan te vullen. Maar zij was dus mijn absolute leidraad.